Koncert Symfoniczny Polish Art Philharmonic zachwycił publiczność

Dzisiejszy wieczór w Myślenicach upłynął pod znakiem muzyki symfonicznej w najlepszym wydaniu. Publiczność zgromadzona w sali koncertowej Państwowej Szkoły Muzycznej mogła wysłuchać wyjątkowego koncertu orkiestry Polish Art Philharmonic, zorganizowanego w ramach IV Myślenickiego Festiwalu Muzycznego.

Program koncertu zapowiadał prawdziwą ucztę dla miłośników muzyki klasycznej. W repertuarze znalazł się Koncert fortepianowy nr 1 d-moll op. 15 Johannesa Brahmsa oraz Symfonia A-dur op. 90 „Włoska” Felixa Mendelssohna.

Za pulpitem dyrygenckim stanął Maestro Michał Maciaszczyk, a partię fortepianu wykonała wybitna fortepianistka Jeyran Isayeva.

Spotkanie z twórczością dwóch wybitnych kompozytorów w interpretacji Polish Art Philharmonic stworzyło okazję do obcowania z repertuarem, który od pokoleń zajmuje ważne miejsce w światowej muzyce symfonicznej. Licznie zgromadzona publiczność mogła wysłuchać dwa ponadczasowe dzieła romantycznej literatury muzycznej.

Pierwszy koncert fortepianowy Brahmsa należy do dzieł wymagających zarówno od solisty, jak i orkiestry. Kompozytor połączył w nim rozmach symfoniczny z wirtuozerią fortepianu, traktując instrument solowy nie tylko jako efektownego partnera orkiestry, lecz także jako równorzędnego uczestnika rozbudowanego dialogu muzycznego.

Muzyka Brahmsa wyróżnia się gęstą fakturą, bogatą harmonią i mistrzowskim rozwijaniem tematów. Nie chodzi tu wyłącznie o piękne melodie, ale o stopniowe budowanie napięcia, przeplatanie kontrastujących nastrojów oraz nadawanie poszczególnym motywom coraz to nowych znaczeń. W Koncercie d-moll słychać zarówno dramatyczny ciężar, jak i liryczne wyciszenie, a partie fortepianu wymagają nie tylko technicznej biegłości, lecz także dojrzałości interpretacyjnej.

Zupełnie inną energię przynosi IV Symfonia A-dur Mendelssohna, określana mianem „Włoskiej”. Inspiracją do jej powstania były podróże kompozytora po Italii, której światło, pejzaże i żywiołowość znalazły odzwierciedlenie w muzyce.

Mendelssohn słynął z niezwykłej lekkości instrumentacji, przejrzystości faktury i umiejętności tworzenia melodii o niemal tanecznym charakterze. W „Włoskiej” słychać ruch, świeżość i pogodę ducha, ale także elegancję oraz precyzję kompozytorskiego warsztatu. Szczególnie charakterystyczny jest finał inspirowany włoską saltarellą, który nadaje symfonii żywiołowe, rytmiczne zakończenie.

Utwory Brahmsa i Mendelssohna wymagają od wykonawców nie tylko technicznej precyzji, ale również muzycznej dojrzałości, wyczucia stylu i umiejętności budowania emocji. I tak też było w wykonaniu Polish Art Philharmonic To właśnie połączenie kunsztu wykonawczego z interpretacyjną wrażliwością sprawiła, że muzyka klasyczna potrafi przemawiać do słuchaczy niezależnie od epoki.

Dzisiejszy koncert był jednym z tych wydarzeń, które przypominają o wyjątkowej roli muzyki na żywo. Bezpośredni kontakt z orkiestrą, bogactwo brzmienia instrumentów i monumentalny charakter repertuaru tworzą doświadczenie, którego nie zastąpi żadne nagranie.